حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٣٤ - گونهپژوهی پژوهشهای فقهالحدیثی خاورشناسان
گواهي راستين بر درستي اين ادعاست[٤٩].
بيشك، در گفتمان حديثپژوهي امروز جهان، نوشتن مقالهاي جامع و دقيق در موضوع يكي از مسائل حديثي، بدون توجه كامل به ميراث مسلمانان و خاورشناسان، نوشتاري ناتمام جلوه خواهد نمود؛ به ويژه اگر نويافتهها، دقتها و نوآوريهاي محتوايي- روشي آنان از ديدِ پژوهشگر، مغفول بماند، سستي و كاستي پژوهه بيشتر نمايان خواهد بود. از همينرو، حديثپژوهانِ مسلمان دورة معاصر، خود را چندان بينياز از توجه به ديدگاههاي خاورشناسان نميبينند و در هنگامه تحقيق، آرای آنها را از نظر ميگذرانند؛ حتي گاه به سبب اهميت مسئله، تبيين و نقد آرای آنان را، فصل يا بخش خاصي از نوشتار خود قرار ميدهند. آگاهي از دغدغهها، شبهات، مسائل علمي و نتايج پژوهشهاي حديثي
[٤٩]. ر.ك:المستشرقون والحديث النبوى؛المستشرقونو السنة؛ ظاهرة الاستشراقیه و اثرها فی الدراسات الاسلامیه؛ مستشرقان و حدیث: نقد و بررسی دیدگاه های گلدزیهر و شناخت.نگارندهدر مقالهاي به توصیف و تحلیل پژوهشهاي انتقادي عرب زبانان نسبت به مطالعات حديثي غربيان پرداخته است كه به زودي نشر خواهد يافت. متاسفانه در حوزه نقد آثار حديثي غربيان به زبان فارسي, نوشته هاي چندان مهمي نداريم و بيشتر گرايش ترجمه حاكم بوده و مقالاتي چند به طور پراكنده در مجلات و بيشتر در مجله علوم حديثوابسته به دانشكده علوم حديث به فارسي ترجمه شده است و مي توان گفته هنوز در آستانه وردود به اين حوزه پژوهشي دست نخورده در ايران هستيم.