٣٧٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن خداوند متعال كه : «[ اى پيام: من هشدار دهنده ام و على ، راهنماست ، و هر امامى راهنماى نسلى است كه در ميان آنهاست .

٣٧٤٢.امام على عليه السلام : خداوند پاك ، هر گز آفريدگان خويش را از وجود پيامبرى فرستاده يا كتابى آسمانى يا حجّتى قاطع و يا راهى استوار ، بى بهره نگذاشته است ؛ فرستادگانى كه نه اندك بودن شمارشان ، آنان را [در انجام دادن وظيفه شان ]سست گردانيد و نه فراوانىِ مخالفانشان . براى پيامبر پيشين ، نام پيامبرِ پس از او بُرده مى شده و پيامبر گذشته ، پيامبر آينده را معرّفى مى كرده است .

٣٧٤٣.امام على عليه السلام : خداوند ، پس از آن كه جان او (آدم عليه السلام ) را گرفت ، مردم را از وجود حجّتى كه بر خداوندگارى او بر آنان تأكيد كند و ايشان را به شناخت او برسانَد ، تهى نگذاشت ؛ بلكه نسلى از پىِ نسلى با حجّت هايى كه از زبان پيامبران برگزيده اش و امانتداران پيام هاى خويش فرستاد ، به مردم رسيدگى كرد ، تا آن كه با پيامبر ما محمّد صلى الله عليه و آله حجّت او تمام شد .

ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمة : ج٦ ص٤٨ (امامت / پژوهشى درباره استمرار امامت) .