نخواهند بود و بخدا سوگند كه ميان بهشت و دوزخ نيز منزلى ميباشد و من نميتوانم از ترس مخالفان سخن بگويم وقتى كه قائم عليه السّلام ظاهر مى‌شود پيش از كفار ابتدا به سنيان خواهد كرد با علماى ايشان و ايشان را خواهد كشت و در مجمع البيان نيز مضمون اين حديث را از آن حضرت روايت كرده است و ايضا در كتاب زهد بسند صحيح از ابن ابان روايت كرده است كه امام عليه السّلام در باب جهنميان گفت كه داخل جهنم مى‌شوند بگناهان خود بيرون مى‌آيند بعفو خدا و بسند صحيح از حضرت امام باقر عليه السّلام منقولست كه آخر كسى كه از جهنم بيرون مى‌آيد مردى است كه او را همام مى‌گويند و در جهنم عمرى ندا خواهد كرد خدا را كه يا حنان يا منان مؤلف گويد كه اين جماعت كه در اين احاديث معتبر وارد شده است كه از جهنم بيرون مى‌آيند و داخل بهشت مى‌شوند محتمل است كه فساق شيعه در اين‌ها داخل بوده باشند و ممكن است كه مخصوص مستضعفين بوده باشد و ابن بابويه روايت كرده است كه در آنچه حضرت امام رضا عليه السّلام از براى مأمون نوشته است از محض اسلام مذكور است كه خدا داخل جهنم نميكند مؤمنى را و حال آنكه او را وعده بهشت كرده است و بيرون نميكند از جهنم كافرى را و حال آنكه او را وعيد آتش فرموده است و مخلد بودن در آن و گناهكاران اهل توحيد داخل آتش مى‌شوند و بيرون مى‌آيند از آن و شفاعت از براى ايشان جايز است و در خصال در حديث اعمش از حضرت صادق عليه السّلام نيز اين را روايت كرده است و ايضا در كتاب فضايل الشيعة از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه با شيعيان خود فرمود كه خانه‌هاى شما از براى شما بهشت است و قبرهاى شما از براى شما بهشت است و از براى بهشت خلق شده‌ايد و بازگشت شما بسوى بهشت خواهد بود و بسند معتبر ديگر از آن حضرت منقول است كه فرمود كه مردى شما را دوست ميدارد و نميداند كه چه ميگوئيد و اعتقاد شما را نميداند خدا او را داخل بهشت ميكند و مردى شما را دشمن ميداند و نميداند كه چه ميگوئيد و اعتقاد شما را نميداند خدا او را داخل جهنم مى‌كند و كلينى و عياشى از ابن ابى يعقوب روايت كرده‌اند كه گفت بحضرت صادق عليه السّلام عرض كردم كه من اختلاط ميكنم با مردم و بسيار مى‌شود تعجب من از گروهى چند كه ولايت شما ندارند و ولايت أبو بكر و عمر دارند و ايشان را امانت و راستگوئى و وفا هست و از گروهى چند كه ولايت شما دارند و امانت و راستگوئى و وفا ندارند پس درست نشست و رو بمن آورد غضبناك و فرمود كه دينى نيست براى كسى كه عبادت كند خدا را با ولايت امام جائرى كه از جانب خدا نباشد امامت او و عتابى و غضبى نيست براى كسى كه عبادت كند خدا را با ولايت امام عادلى كه از جانب خدا منصوب باشد امامت او گفتم آنها را دينى نيست و بر اين‌ها عتابى نيست فرمود بلى مگر