احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨١ - ٢ - عدالت در عرصه سياست

لإحياء العدل. ولَإقامة الحدّ فيه، أنفع في الأرض من القطر أربعين صباحاً» [١].

«مقصود اين نيست كه باران مى‌بارد و زمين سبز مى‌شود بلكه مراد آن است كه خداوند مردانى را برمى‌گزيند كه زنده مى‌كنند زمين را بعدل پس زمين با زنده شدن عدل، زنده مى‌شود. و اقامه حدود خداوند بر روى زمين سودش بيشتر است از آنكه چهل شبانه روز باران ببارد.»

رهيافت وحى:

شالوده حكومت اسلامى بر مبناى حقّ- كه در عدالت نمايان مى‌گردد- و ميانه روى بين هرج و مرج و استبداد، استوار مى‌باشد. از سويى براى رهايى يافتن از وضعيّت هرج و مرج مى‌بايست ولايت الهى حاكميّت يابد، و از سوى ديگر براى گذر از وضعيّت استبدادى بايد نظام مشورتى (شورى) ايجاد شود.

عدالت خداوند متعال در عرصه سياسى نيز پديدار مى‌شود؛ بدينگونه كه همه گروهها، حتى در هنگام وقوع جنگ بين آنها، از حقوق عادلانه خود برخوردار شوند و ستم يكى از گروهها بر ديگرى جايز نيست. درباره روابط مسلمانان با ديگران نيز همينگونه است؛ به هنگام صلح با غير مسلمانان بايد بديشان نيكى كرده، حقوق ايشان را ادا كنيم، و در زمان وقوع جنگ نمى‌توان به ايشان تجاوز كرد، مگرا ينكه خود، مسلمانان را مورد تجاوز قرار داده باشند، كه البتّه دراين صورت نيز، تجاوز متقابل، نبايد فراتر از حدّ تجاوز غير مسلمانان رود.