احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢٠ - ١٠ - جايى براى علم آموزى و تربيت

(به شكرانه اين نعمت) براى پروردگار خود، خضوع كن و سجده به‌جا آور؛ و با ركوع كنندگان، ركوع كن".»

حديث شريف:

از امام حسن عليه السلام روايت شده كه فرمودند:

«رأيت امّي فاطمة قائمة في محرابها ليلة الجمعة، فلم تزل راكعة ساجدة حتّى انفلق عمود الصبح، وسمعتها تدعو للمؤمنين والمؤمنات وتسمّيهم وتكثر الدعاء لهم، ولا تدعو لنفسها بشي‌ء، فقلت: يا امّاه، لِمَ لَمْ تدعي لنفسكِ كما تدعين لغيرك؟ قالت: يا بني، الجار ثمّ الدار» [١].

«مادرم فاطمه را در شب جمعه به محراب عبادتشان يافتم، ايشان، تا صبحدم همچنان به ركوع و سجود مى‌پرداختند، و شنيدم كه براى مؤمنين و مؤمنات دعا مى‌كنند و آنها را با نام ياد مى‌كنند و فراوان براى ايشان دعا مى‌كنند، حال آنكه براى خود هيچ دعايى نمى‌كنند، پس گفتم: مادر! چرا براى خود همچنانكه براى ديگران دعا مى‌كنيد، دعا نمى‌كنيد؟ فرمودند: پسرم، نخست همسايگان سپس خانه خود.»

رهيافت وحى:

خانه‌اى كه رنگ خدايى به خود گرفته، در واقع چراغدان نور پروردگار و جايگاه علم و تربيت شايسته مى‌باشد. اگر فضاى خانه همواره با ياد خدا