احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٦ - ٥ - عدالت در خانواده

عزّ و جلّ عن ذلك أن يضارّ الرجل المرأة والمرأة الرجل» [١].

«بسيار اتّفاق مى‌افتاد كه زن هنگام جماع دست رد به سينه شوهر مى‌زد، ومى گفت مى‌ترسم حامله شوم، با اينكه من بچه شيرخوار دارم و مى‌ترسم وى را به كشتن دهم و چه‌بسا مى‌شد كه شوهر از جماع خوددارى مى‌كرد و مى‌گفت مى‌ترسم حامله شوى، ومن مبتلا به كشتن وى شوم، و لذا در اسلام خداى تعالى نهى كرد از اينكه مرد موجب زيان زن گردد و يا زن باعث ضرر مرد شود.»

رهيافت وحى:

عدالت، رنگ و بوى زندگى انسان مؤمن است در ميان خويشاوندان، و در عرصه ارتباط با پدر و مادر و زن و فرزند. قرآن مجيد نيز دستور مى‌دهد تا فرزندان به نام پدرانشان خوانده شوند، چون، اين كار نزد خدا عادلانه‌تر است. همچنين به رفتار عادلانه ميان همسران امر مى‌كند، و يادآور مى‌شود كه در صورت عدم توانايى براى برقرارى عدالت ميان چند همسر، بايد به يكى بسنده كرد، همانگونه كه در قرآن از زيان رساندن به فرزندان نهى شده است. اين آيات ما را به استنباط احكامى در باب عدالت در خانواده رهنمون مى‌سازند كه عبارت‌اند از: