احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٣ - ١ - قصاص نفس

«لا يُقاد والد بولده، ويُقتَل الولد إذا قتل والده عمداً» [١].

«پدرى به واسطه كشتن فرزندش قصاص نمى‌شود، ولى اگر فرزندى پدر خود را عمداً بكشد، از او قصاص مى‌شود.»

٤- اسماعيل بن فضل مى‌گويد: از حضرت ابا عبداللَّه عليه السلام درباره خون مجوس و يهود و نصارى پرسيدم كه آيا برايشان و بر قاتلانشان در صورتى كه به مسلمانان خيانت كنند، و به دشمنى آشكار با مسلمانان بپردازند، چيزى هست يا نه؟ آن‌حضرت فرمودند:

«لا، إلّاأن يكون متعوّداً لقتلهم»

. «نه، مگر اينكه به كشتن ايشان عادت كرده باشد»

پس اسماعيل ادامه مى‌دهد: سپس پرسيدم ايا مسلمان را بواسطه كشتن اهل ذمّه و اهل كتاب بايدكشت؟ امام عليه السلام فرمودند:

«لا، إلّاأن يكون معتاداً لذلك لا يدع قتلهم، فيُقتل وهو صاغر» [٢].

«نه مگر اينكه به كشتن ايشان عادت كند و از كشتن ايشان دست بردار نباشد، كه بايد در حالى كه خوار شده او را كشت.»