احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٩ - نخست - تغذيه، پرهيزگارى و نيكوكارى

فراوانى درباره غذا خوردن آمده، كه اكثراً به جهات زير باز مى‌گردند:

١- نيّت در غذا خوردن و آنچه با پرهيزكارى و تزكيه نفس پيوند خورده.

٢- هدف از غذا خوردن و آنچه با سلامت و توان انسان مرتبط است.

٣- بُعد اجتماعى تغذيه.

٤- بُعد اقتصادى تغذيه.

در آنچه كه خواهد آمد به گوشه‌اى از اين جهات، و نصوصى كه درباره آنها وارد شده است اشاره‌اى خواهد شد:

نخست- تغذيه، پرهيزگارى و نيكوكارى‌

١- هر خواست و نيّتى عمل انسان را به رنگى درمى‌آورد، رنگ و لعاب عمل مؤمنان نيز نيّت و خواست نيكو است. از اين جهت نيّت و خواست مؤمنان از غذا خوردن نيز چيزى جز نيرو گرفتن براى اطاعت اوامر الهى نمى‌باشد:

(قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) [١].

«بگو:" نماز و تمام عبادات من، و زندگى و مرگ من، همه براى خداوند پروردگار جهانيان است.»

٢- كتاب الهى پرهيز از غذا خوردن را نفى مى‌كند، چون نمى‌توان بر غذا خوردنى كه جهت نيرو گرفتن براى پرستش خدا صورت مى‌گيرد،