احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣ - ٦ - امنيت علمى و فرهنگى

٦- رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده:

«يا عليّ، لا تحلف باللَّه كاذباً ولا صادقاً من غير ضرورة، ولا تجعل اللَّه عرضة ليمينك، فإنّ اللَّه لا يرحم ولا يرعى من حلف باسمه كاذباً» [١].

«اى على! سوگند دروغين به خدا ياد مكن، همچنين سوگند راستى كه ضرورتى ندارد به خدا مخور، و خدا را آماج سوگندهاى خود قرار مده، چراكه خداوند كسى را كه به دروغ به وى سوگند ياد كرده، نه رحم مى‌كند و نه محافظت مى‌كند.»

٧- همچنين مى‌فرمايند:

«أيّما رجل آتاه اللَّه علماً فكتمه وهو يعلمه، لقى اللَّه عزّ وجلّ يوم القيامة ملجماً بلجام من نار» [٢].

«هركسى را كه خداوند از امرى آگاه سازد و علمى دهد و او آن آگاهى و علم را در حالى كه بدان داناست كتمان كند، به روز رستاخيز در حاليكه او را به افسارى از آتش لگام بسته‌اند، خدا را ملاقات خواهد كرد.»

رهيافت وحى:

جامعه‌اى كه در آن مردم براى سخن ارزشى قايل نيستند به امنيّت و آرامش دست نخواهد يافت. زيرا سخن امانتى است بر دوش انسان، كه اگر از نهانخانه او سرچشمه گرفته و مافى‌الضمير را آشكار سازد و به باطل گواهى ندهد و به ابزارى براى بيهوده گويى و لغو و سوگند دروغ، تبديل نشود،