احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٣٣ - الف - مسؤوليت بدن
ورزيم. در همين راستا بايد گفت كه مهمترين قاعده ثبات نظام خانواده، دوست داشتن فرزندان مىباشد، و اينكه ايشان را زينت و گلهاى زندگى محسوب كنيم.
٢- والدين بايد به فرزندان خود خدمت كنند، چون، اين كار آينده پدر و مادر را تضمين مىكند، چرا كه خدمت به فرزندان به منزلهى وامى است كه از والدين خود در دوران كودكى مىگيرند و به هنگام نياز پدر و مادر به ايشان باز مىگردانند.
٣- بايد نقش فرزندان را در زندگى خانوادگى و در محيط خانواده نهادينه كنيم، تا بتوانند چونان سدّى محكم در برابر چالشهاى زندگى تاب آورند. تلاش براى همانند سازى رفتار والدين و فرزندان از مصاديق اين مفهوم به حساب مىآيد.
٤- فرزند دارى مسؤوليتى خطير است، كه بايد با توكّل بر خدا و با اطمينان و اميد اين مسؤوليّت سنگين را متقبّل شد. اين مسؤوليّت در سه جهت نمود مىيابد: مسؤوليّت بدن، مسؤوليّت خرد، مسؤوليّت دل.
الف- مسؤوليّت بدن:
١- پدران مىبايست خوراك و پوشاك و مسكن و دارو و ديگر وسايل محافظت و نگهدارى از فرزندان را براى ايشان فراهم آورند و به رشد بدن ايشان اهتمام ورزند.
٢- در سطح امّت نيز هر نسل مىبايست براى رفاه حال نسلهاى آينده برنامهريزى كند. بنابراين نمىتوان منابع زير زمينى محدودى مانند نفت و يا همچون جنگلهاى طبيعى و ثروتهاى گوناگون موجود در آنها شامل