احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٣ - دوم - تغذيه، لذت و تندرستى است

و جلب روزى بنده مى‌شود.»

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله همچنين فرموده‌اند:

«نقّوا أفواهكم بالخلال، فإنّه مسكن المَلكين الحافظين الكاتبين، وإنّ مدادهما الريق، وقلمهما اللسان، وليس شي‌ء أشدّ عليهما من فضل الطعام في الفم» [١].

«دهانهاى خود را با خلال پاكيزه كنيد، چه، آن، جايگاه دو فرشته محافظ و كاتب مى‌باشد، كه مُركبشان آب دهان و قلمشان زبان مى‌باشد، و هيچ چيز برايشان سخت‌تر از باقيمانده غذا در دهان نيست.»

١٠- همچنين مستحب است پس‌از غذا دهان را با مشك زمين (سُعد)، يا چه‌بسا، هر عطر ديگرى شستشو داد تاخوشبو شود. از حضرت امام باقر عليه السلام نقل شده كه:

«أنّه كان إذا توضّأ بالأشنان أدخله فاه فتطاعمه ثمّ رمى به» [٢].

«آن‌حضرت هرگاه با اشنان (علف شوره) شستشو مى‌كردند، آن را داخل دهان مزّه مى‌كردند و سپس بيرون مى‌ريختند.»

١١- همچنين شستشوى بيرون دهان با اشنان و يا هر مادّه پاك كننده ديگر نيز مستحبّ است.