احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٨ - دوم - تغذيه، لذت و تندرستى است

بخورد، [چون،] با اين كار مرا خوشحال خواهد ساخت.»

آموزه‌هاى ديگرى در لذّت بردن از غذاهاى پاكيزه نيز وجود دارد كه جملگى دراين گفته الهى جمع شده‌اند:

(قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ) [١].

«بگو:" چه كسى زينتهاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده، و روزيهاى پاكيزه را حرام كرده است"؟! بگو:" اينها در زندگى دنيا، براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند؛ (اگرچه ديگران نيز با آنها مشاركت دارند؛ ولى) در قيامت، خالص (براى مؤمنان) خواهد بود." اين گونه آيات (خود) را براى كسانى كه آگاهند، شرح مى‌دهيم.»

پس زينت و روزيهاى پاكيزه براى مؤمنان است و آنها حق دارند تمام و كمال از آنها بهره‌مند شوند.

و امّا درباره آنچه به تندرستى انسان مربوط مى‌شود بايد گفت كه در اسلام و تعاليم كتاب و سنّت آموزه‌هاى فراوانى دراين باب آمده است، كه ما در اينجا تنها به پاره‌اى از آنها به عنوان نمونه اشاره خواهيم كرد:

الف- سير شدن و زياد خوردن كراهت دارد، همچنين خوردن غذا پس از سير شدن نيز كراهت دارد. رسول اكرم صلى الله عليه و آله دراين باره فرمودند:

«لا تميتوا القلوب بكثرة الطعام والشراب، فإنّ القلوب تموت كالزرع إذا أكثر عليه الماء» [٢].

«دلهاى خود را با زياده روى در خوردن و آشاميدن نمى‌رانيد، چون،