احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧١ - چهارم - غذا و تدبير معيشت
آن دراين حالت مىباشد. روايت شده كه امام صادق عليه السلام در خانه خود به ميوهاى نيم خورده كه در گوشهاى افتاده بود برخوردند، آنحضرت خشمگين شده و فرمودند:
«ما هذا؟ إن كنتم شبعتم، فإنّ كثيراً من النّاس لم يشبعوا، فأطعموه من يحتاج إليه» [١].
«اين چيست؟ اگر سير شدهايد، (بدانيد) كه بسيارى از مردم هنوز سير نشدهاند، پس آن (- ميوه) را به كسى كه بدان نيازمند است بدهيد.»
همچنين مستحب است با فراهم آمدن نان بر سر سفره منتظر چيز ديگرى نمانده، و شروع به خوردن كنيم. از اميرمؤمنان على عليه السلام روايت شده كه فرمودند:
«أكرموا الخبز، فإنّ اللَّه تبارك وتعالى أنزل له بركات السماء، قيل: وما إكرامه؟ قال: إذا حضر لم ينتظر به غيره» [٢].
«نان را تكريم كنيد و بزرگ داريد، چون، خداوند تبارك وتعالى براى آن بركاتى از آسمان فروفرستاده، گفته شد: چگونه نان را تكريم كنيم؟ امام فرمودند: هرگاه فراهم آمد منتظر چيز ديگرى نمانيد.»
همچنين مستحب است قرص نان را كوچك گرفت. از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دراين باره روايت شده كه:
«صغّروا رغافكم، فإنّ مع كل رغيف بركة» [٣].
[١] - همان، باب ٦١، ص ٢٨٧، ح ١.
[٢] - مستدرك الوسائل، ج ١٦، باب ٧٣، ص ٣٠٣، ح ١.
[٣] - همان، باب ٧٦، ص ٣٠٤، ح ١.