احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٦٤ - درآمد

مِن نَّاصِرِينَ) [١].

« (ابراهيم) گفت:" شما غير از خدا بتهايى براى خود انتخاب كرده‌ايد كه مايه دوستى و محبّت ميان شما در زندگى دنيا باشد؛ سپس روز قيامت از يكديگر بيزارى مى‌جوييد و يكديگر را لعن مى‌كنيد؛ و جايگاه (همه) شما آتش است و هيچ يار و ياورى براى شما نخواهد بود".»

رهيافت وحى:

مردم بايد روابط ميان خود را بر مبناى يك دوستى ايمانى شكل دهند، دوستى‌اى كه مبتنى بر محبت خدا، پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام وى باشد همينگونه است دوستى خانواده و عشيره زمانى كه با آن محبت خدايى متعارض نباشد اما دوستيهايى كه مبتنى بر موهومات است كه بت به جاى خدا پرستيده مى‌شود مانند: دوستيهايى كه بر پايه تعصّب جاهلى و يا تعصّبات مادّى شكل مى‌گيرند، همه و همه دوستيهايى ناپسند محسوب مى‌شوند. از اين حقيقت مى‌توان احكام زير را استنباط كرد:

احكام:

١- هركس مى‌بايست بازگشتى به خود داشته باشد و خاستگاههاى حبّ و بغضهايش را دقيقاً شناسايى كند و سپس معيار حبّ و بعضهايش را