احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٦ - ٣ - سلام، درود مؤمنان

سَلَاماً) [١].

«بندگان (خاص خداوند) رحمان، كسانى هستند كه با آرامش و بى‌تكبّر بر زمين راه مى‌روند؛ و هنگامى كه جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گويند)، به آنها سلام مى‌گويند (و با بى‌اعتنايى و بزرگوارى مى‌گذرند)؛»

٣- (وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ) [٢].

«و هرگاه سخن لغو و بيهوده بشنوند، از آن روى مى‌گردانند و مى‌گويند:

" اعمال ما از آن ماست و اعمال شما از آن خودتان؛ سلام بر شما (سلام وداع)، ما خواهان جاهلان نيستيم".»

حديث شريف:

١- انس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مى‌كند كه آن‌حضرت فرمودند:

«يا أنس! سلّم على مَن لقيت، يزيد اللَّه في حسناتك، وسلّم في بيتك يزيد اللَّه في بركتك» [٣].

«اى انس! بر هركسى كه رسيدى سلام كن، خداوند بر نيكوئيهايت مى‌افزايد، و در خانه خود سلام كن خداوند بر بركت تو مى‌افزايد.»

٢- امام صادق عليه السلام فرموده‌اند: