احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١١ - ٨ - سود و بركت

احكام:

١- كار كردن براى بدست آوردن روزى حلال امرى مستحب، وچه‌بسا به هنگام توقّف چرخه زندگى امرى واجب محسوب شود. از سويى فراهم آمدن بخشى از روزى نيز هميارى و همكارى خانواده را مى‌طلبد.

٢- اسلام مردم را به ارتزاق از دسترنج و كار توليدى خود فرامى‌خواند.

٣- مستحب است زنان، اوقات فراغت خود را در خانه به كارهاى درآمدزا بويژه ريسندگى و بافندگى اختصاص دهند.

٤- همچنين دين از اقتصاد خانوادگى و توليد خانگى حمايت مى‌كند، و دراين راستا نگهدارى از ماكيان و رمگان را براى بهره‌مند شدن از گوشت و شير آنها و همچنين كشاورزى را براى بهره‌مند شدن از محصولات آن توصيه مى‌كند.

٥- از سويى كار دسته‌جمعى اعضاى خانواده براى توليد و روح جمعى حاكم برايشان موجب رشد صفات پسنديده زير در ايشان مى‌شود:

نخست: هميارى و هماهنگى؛ كه اگر اين ويژگى امروز در خانه و ميان افراد خانواده نهادينه شود، فردا در فرهنگ جامعه نيز نهادينه خواهد شد.

دوّم: توليدى بارآمدن فرزندان؛ كه از رهگذر آن كودكان مى‌آموزند براى دستيابى به غذا و براى رسيدن به پيشرفت مى‌بايست كار و تلاش كنند.

سوم: ورزيدگى در آن كار توليدى خانگى؛ از اين رهگذر فرزندان ورزيده و كار آزموده پاى به عرصه اجتماع خواهند گذاشت.