احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨٦ - ٤ - احترام متقابل

١١- اسلام حرمت سه دسته از مردم را سلب كرده و غيبت ايشان را جايز دانسته است. آن سه دسته عبارتنداز:

نخست: رهبران ستمگر؛ كه مى‌بايست مردم را از ستم و سوء مديريّت ايشان آگاه ساخت، تا مسلمانان بتوانند از ايشان خلع يد كنند، و يا حدّاقل از آسيبهايشان در امان بمانند.

دوّم: گمراهان و گمراه كنندگانى چون احزاب و دسته‌هاى كافر و منافق و دور از دين.

سوم: فاسقانى كه تجاهر به گناه مى‌كنند.

حضرت امام باقر عليه السلام نيز در روايتى به اين سه دسته اشاره فرموده و گفته‌اند:

«ثلاثة ليست لهم حرمة

؛ صاحب هوى مبتدع، والإمام الجائر، والفاسق المعلن الفسق» [١].

«سه دسته‌اند كه حرمتى برايشان تعريف نشده؛ صاحبان خواستها و هواهاى بدعت آميز، رهبران جائر و ستمگر، و فاسقان و گنهكارانى كه گناه و فسق خود را آشكارا انجام مى‌دهند.»

١٢- غيبت ستم ديدگان از كسانى كه ستم روا داشته‌اند نيز طبق گفته الهى جايز مى‌باشد. خداوند فرموده:

(لَايُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعاً عَلِيماً) [٢].

«خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود، بديها (ى ديگران) را اظهار