احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٢٣ - ١ - ازدواج و ازدياد نسل
«ما يمنع المؤمن أن يتّخذ أهلًا، لعلّ اللَّه يرزقه نسمة تثقل الأرض بلا إله إلّا اللَّه» [١].
«چه چيز مؤمن را از تشكيل خانواده باز مىدارد، در حاليكه چهبسا خداوند فرزندانى روزى او سازد كه در زمين كلمه لا إله إلّااللَّه را برپا دارند.»
رهيافت وحى:
فرزندان زينت و كشتزار زندگى اند، و همچنين ميراث بندگان مؤمن اند براى خداوند متعال. دين، مؤمنان را به امر ازدواج و فراوانى فرزند فرا خوانده و تشويق مىكند، و بر محور اين تشويق احكام و قوانين بسيارى را سامان داده كه بين تفريط رهبانيّت كه به دورى جستن از اين زينت فرامىخواند، و افراط دنياپرستان در ترك آخرت به خاطر اين زينت، راهى ميانه را برگزيده است.
از آيات الهى درمىيابيم كه فرزند آورى خواستى والا محسوب مىشود، چون فرزندان نور چشم خانوادهاند، و فراوانى آنها سرفرازى هر جامعهاى را درپى دارد. چراكه همين فرزندان سربازان و مدافعان آن جامعه را تشكيل مىدهند (و چهبسا به عنوان ثروت اقتصادى يك جامعه نيز تلقّى شوند).
احكام:
١- بايد مردم را در يك جامعهاى اسلامى به امر ازدواج تشويق كرد
[١] - وسائل الشّيعه، ج ١٤، أبواب مقدّمات النكاح، باب ١، ص ٣، ح ٢ (٢٠ جلدى) و همان، ج ٢٠، ص ١٤، (٢٩ جلدى).