احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٠ - نخست - تغذيه، پرهيزگارى و نيكوكارى

خرده گرفت:

(لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوْا وَأَحْسَنُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ) [١].

«بر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، گناهى در آنچه خورده‌اند نيست؛ (و نسبت به نوشيدن شراب، قبل‌از نزول حكم تحريم، مجازات نمى‌شوند؛) اگر تقوا پيشه كنند، و ايمان بياورند، و اعمال صالح انجام دهند؛ سپس تقوا پيشه كنند و ايمان آورند؛ سپس تقوا پيشه كنند و نيكى نمايند. و خداوند، نيكوكاران را دوست مى‌دارد.»

٣- مؤمنان خوردن غذا را با نام خدا شروع مى‌كنند وبا حمد و سپاس الهى به پايان مى‌برند، امام صادق عليه السلام دراين باره مى‌فرمايند:

«إذا وضع الطعام فسمّوا، فإنّ الشيطان يقول لأصحابه اخرجوا فليس لكم فيه نصيب، ومن لم يسمّ على طعامه، كان للشيطان معه فيه نصيب» [٢]

. «هرگاه غذا آورده شد به نام خدا شروع كنيد، چون، [دراين هنگام‌] شيطان به ياران خود مى‌گويد: بيرون رويد، شما را در آن [غذا] سهمى نيست، و هركس بر سر غذا نام خدا را ياد نكند، شيطان با وى در غذا خوردن سهيم خواهد شد.»