احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٢ - نخست - تغذيه، پرهيزگارى و نيكوكارى

«فتأس بنبيّك الأطهر الأطيب صلى الله عليه و آله».

«پس به پيامبر پاكترين و نيك‌ترين خود كه درود خدا بر او و آلش باد تأسّى جوييد.»

تا اينكه فرمودند:

«ولقد كان صلى الله عليه و آله يأكل على الأرض، ويجلس جلسة العبد، ويخصف بيده نعله، ويرقع بيده ثوبه، ويركب الحمار العاري، ويردف خلفه» [١].

« [پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله‌] بر روى زمين غذا مى‌خوردند، و چونان بندگان مى‌نشستند و با دست خود بر كفش و لباسشان وصله مى‌زدند، و بر الاغ بى‌پالان سوار مى‌شدند و كسى را نيز در پس خويش بر روى مركب مى‌نشاندند.»

٦- مؤمنان چيزى از غذاى خود را در كاسه و ظرف غذا باقى نمى‌گذارند، بلكه ظرف خود را مى‌ليسند، تا چيزى در آن باقى نماند.

اميرمؤمنان على عليه السلام فرموده‌اند:

«مَن لعق قصعته صلّت عليه الملائكة، ودعت له بالسعة في الرزق، ويكتب له حسنات مضاعفة» [٢].

«هركس كاسه غذاى خود را بليسد، فرشتگان بر او درود مى‌فرستند، و وسعت روزى براى او از خدا طلب مى‌كنند، و حسنه‌هاى مضاعفى براى او