احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٠ - ٢ - اصل حليت غذاها

«صيد دريا و طعام آن براى شما و كاروانيان حلال است؛ تا (در حال احرام) از آن بهره‌مند شويد؛ ولى مادام كه محرم هستيد، شكار صحرا براى شما حرام است؛ و از (نافرمانى) خدايى كه به سوى او محشور مى‌شويد، بترسيد!»

٤- (كُلُّ الطَّعامِ كَانَ حِلّاً لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى‌ نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ) [١].

«همه غذاها (ى پاك) بر بنى‌اسرائيل حلال بود، جز آنچه اسرائيل (يعقوب)، پيش‌از نزول تورات، برخود تحريم كرده بود؛ (مانند گوشت شتر كه براى او ضرر داشت.) بگو:" اگر راست مى‌گوييد تورات را بياوريد و بخوانيد (اين نسبتهايى كه به پيامبران پيشين مى‌دهيد، حتّى در تورات تحريف شده شما نيست).»

٥- (وَقَالُوا هذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَايَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَايَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ) [٢].

«و گفتند:" اين قسمت از چهارپايان و زراعت (كه مخصوص بتهاست، براى همه) ممنوع است؛ و جز كسانى كه ما بخواهيم- به گمان آنها- نبايد از آن بخورند. و (اينها) چهارپايانى است كه سوار شدن بر آنها (بر ما) حرام شده است." و (نيز) چهارپايانى (بود) كه (هنگام ذبح،) نام خدا را بر آن نمى‌بردند، و به خدا دروغ مى‌بستند؛ (و مى‌گفتند:" اين احكام، همه از ناحيه اوست." (بزودى (خدا) كيفر افتراهاى آنها را مى‌دهد.»