احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٠ - چهارم - غذا و تدبير معيشت

«أكرم أخلاق النبيّين والصدّيقين والشهداء والصالحين التزاور في اللَّه، وحقّ على المزور أن يقرّب إلى أخيه ما تيسّر عنده ولو لم يكن إلّاجرعة من ماء، فمن احتشم أن يقرّب إلى أخيه ما تيسّر عنده، لم يزل في مقت اللَّه يومه وليلته» [١].

«شريف‌ترين اخلاق پيامبران و صدّيقان و شهدا و شايستگان، ديدار كردن با ديگران براى خدا مى‌باشد، و حقّى است بر گردن ميزبان كه براى برادرش از هر آنچه دارد چيزى آماده و به وى تقديم كند، هر چند جرعه‌اى آب باشد، پس هركس از اينكه از هر آنچه دارد چيزى براى برادرش آماده كند، شرمسار شود، همچنان روز و شب مورد خشم خدا خواهد بود.»

ج- جايز نيست كسى غذايى بيش‌از توان خود فراهم كند تا بدان وسيله رياكارى و شهرت‌طلبى نمايد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايند:

«مَن أطعم طعاماً رئاء وسمعة، أطعمه اللَّه من صديد جهنّم، وجعل ذلك الطعام ناراً في بطنه حتّى يقضي بين النّاس يوم القيامة» [٢].

«هركس از روى ريا و براى كسب اعتبار اطعام كند، خداوند او را از چرك جهنّم اطعام خواهد كرد، و آن غذا را تا روز قيامت كه ميان مردم داورى مى‌كند، به آتشى در شكمش تبديل مى‌كند.»

د- به نظر مى‌رسد اسراف در غذا به سهل‌انگارى در بهره بردن از خوراكيها منجر مى‌شود. ازاين رو اسلام تعاليمى را در باب اهمّيّت دادن به غذا بيان مى‌دارد. يكى از اين تعاليم كراهت ناتمام گذاشتن ميوه و انداختن‌