احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٥ - ١ - برپاداشتن عدل
قرارداده، و آن را براى برپا داشتن حقّ، منصوب كرده است، پس خدا را در ميزان و سنجهاش مخالفت نكن، و روياروى براهين و دلايلش نايست.»
٤- و همچنين مىفرمايند:
«العدل حياة الأحكام» [١].
«عدل زندگى احكام است.»
رهيافت وحى:
حكمت بعثت پيامبران، برپايى قسط، و وسيله دستيابى بدان، كتاب آسمانى، وابزار آن، ميزان و سنجه، و جنگ افزار آن، آهن، و به پا دارندگانش نيز مجاهدان مىباشند.
و براى هر جامعهاى رسولى است كه ميان مردم آن جامعه به عدل و قسط داورى مىكند. خداوند به عدل و نيكى فرمان داده، و از فحشا و منكر و ستم، نهى كرده است، و همچنين مؤمنان را به قيامى هميشگى براى خدا، و گواهى دادن از روى عدالت فرمان مىدهد، همچنانكه ايشان را به قيامى كامل به عدالت، و شهادت دادن براى خدا نيز دستور داده است. همچنين از آيات الهى درمىيابيم كه حقّ همان امرى است كه بدان عدل به پا مىشود.
پس اگر حق هر انسانى داده شود، بيگمان عدل محقّق خواهد شد.
در واقع مفهوم عدل درونمايه رسالتهاى الهى را تشكيل مىدهد. خداوند همچنانكه به قسط و انصاف فرمان مىدهد، به عدل نيز فرمان مىدهد،
[١] - بحارالأنوار، ج ٦٧، ص ٩٩، فصل اول در معنى عدل.