احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٣٤ - نخست احكام تندرستى

نخست: احكام تندرستى‌

از مجموعه‌اى از آيات و روايات برمى‌آيد كه حيات خجسته از مؤلفه‌هاى ايمان است، كه عافيت (تمام و كمال) يكى‌از پيامدهاى آن مى‌باشد. بايد گفت عافيت امرى چند بُعدى است كه رعايت برخى ابعاد آن واجب و الزامى و رعايت پاره‌اى ديگر نيكو و مستحبّ است. اكنون به احكام ابعاد گوناگون عافيت توجه كنيد:

الف- پايين‌ترين بُعد عافيت آن است كه حيات انسان و سلامت اعضاى بدن او بدان منوط است كه رعايت اين جهت امرى واجب بشمار مى‌رود.

ب- بُعدى كه در آن، انسان خود را از ترس وارد آمدن زيانى سنگين همچون ضعف عمومى و يا ايجاد كاستى بزرگى در قواى بشرى، مثلًا در شنوايى، بينايى و يا نيروى جنسى، ايمن مى‌سازد، كه چه‌بسا آن هم واجب باشد.

ج- بُعد مراقبت و محافظت از سلامت عمومى، كه نپرداختن به آن امكان دارد زيانهاى عظيمى چون انتشار بيماريهاى واگيردار و كشنده و مانند اينها را به همراه داشته باشد، كه پرداختن به اين بُعد نيز امرى الزامى و واجب است.

د- بُعدى كه در آن جامعه از يورش بيماريهاى غير كشنده‌اى كه البتّه امكان دارد بخاطر نارسائيها و مشكلات بهداشتى، برخى مبتلايان را به كام مرگ بكشانند ايمن مى‌شوند، كه مثلًا حفاظت محيط از انتشار بيمارى آنفلوانزا يكى از مصاديق آن مى‌باشد، رعايت اين مورد نيز چه‌بسا