احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٧ - ٥ - توحيد و حاكميت امنيت و آرامش
الف- بركندن ترس از طاغوت و دوستى و احترام به او از دل و روان، و باور به ستمكارى و دوزخى بودن او و سپس تحقير و فروافكندن روانى طاغوت.
ب- گسستن هرگونه پيوندى با طاغوت و گوش فراندادن به سخنانش و تأييد نكردن كوچكترين سخن وى، به ديگر سخن تحريم تبليغاتى و فرهنگى طاغوت و يارانش- اگرچه در زىّ اهل علم و دين باشند.
ج- قطع روابط اقتصادى با طاغوت.
د- قطع روابط قضائى با طاغوت و سامان دادن به يك نظام قضائى جايگزين.
ه- مهاجرت از سرزمينى كه طاغوت در آن حكم مىراند، در صورتيكه نتوان واجبات و وظايف دينى را انجام داد.
و- ستيز با ستمگران و فروافكندن حاكميّت ايشان و برپا ساختن حكم الهى.
دوّم: يكى از ابزارهاى رسيدن به امنيّت مخالفت با قوانين حكومتهاى طاغوتى است. قانون كشتن فرزندان كه توسّط مشركان و به فرمان بزرگانشان كه ايشان را بندگى مىكردند صورت مىپذيرفت، و همچنين بسيارى از حكمهاى برگرفته از قانون سلطه و احكام ستمگران و مشركان كه هنوز بشريت از آنها رنج مىبرد از اين جملهاند. در واقع مؤمنان بايد اين گونه قوانين را تحريم كنند و در راه مخالفت با آنها بكوشند، تا اينكه از ترس و واپس ماندگى رهايى يابند.