احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٣٨ - ٢ - تندرستى و زيان و ضرر
٥- پارهاى از اعمال را شرع از آن رو كه به حيات بشرى و يا سلامت انسان زيان وارد مىسازند حرام شمرده كه سخن از آنها در فصل حفظ و نگهدارى به تفصيل رفت.
٢- تندرستى و زيان و ضرر
حديث شريف:
١- در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده كه:
«كلّ شيء يكون فيه المضرّة على الإنسان فى بدنه، فحرام أكله إلّافي حال الضرورة» [١].
«خوردن هر چيزى كه در آن زيانى براى بدن انسان باشد، حرام است مگر در حال ناچارى و ضرورت.»
٢- همچنين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در آن حديث مشهور مىفرمايند:
«لا ضرر ولا ضرار» [٢].
«نه زيان ديدن (جايز است) و نه زيان رساندن.»
٣- ابن ادريس در سرائر مىگويد: از رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمّه عليهم السلام از فرزندان او در باب درمان اينگونه روايت شده:
«تداووا، فما أنزل اللَّه داءً إلّاأنزل معه دواءً» [٣].
[١] - وسائل الشّيعه، (٢٩ جلدى)، ج ٢٥، باب ٤٢، ص ٨٤.
[٢] - من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٧٦، ح ٩، قم، انتشارات جامعه مدرسين ١٤١٣ ه ق.
[٣] - بحارالأنوار، ج ٥٩، ص ٦٥، ذيل ح ٩.