احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٣٥ - ب - مسؤوليت عقل

٢- فراهم آوردن شرايط مناسب و دور نگاه داشتن فرزندان از لغزشگاههاى شيطان كه به تدريج ايشان را به تباهى مى‌كشاند از جمله افقهاى تربيت فرزندان مى‌باشد كه يكى از مصاديق، جدايى افكندن ميان دختران و پسران به هنگام خواب مى‌باشد. امام باقر عليه السلام فرموده‌اند:

«يُفرّق بين الغلمان والنساء في المضاجع إذا بلغوا عشر سنين» [١]

. «هرگاه پسران به ده سال رسيدند بايد جاى خواب ايشان را از جاى خواب زنان جدا كرد.»

٣- همچنين بايد دختران را از مظانّ تحريكات جنسى دورنگاه داشت.

در روايتى از امام صادق عليه السلام اينگونه نقل شده كه فرمودند:

«إذا بلغت الجارية ستّ سنين فلا تقبّلها، والغلام لا يُقبّل المرأة إذا جاز سبع سنين» [٢].

«هرگاه دختر بچه‌اى به شش سال رسيد او را نبوس، و همچنين هرگاه پسر بچّه‌اى از هفت سال گذشت زن را نبوسد.»

٤- همچنين در روايات از نزديكى كردن پدر و مادر با هم در حضور كودكان نهى شده و اين كار از برانگيزاننده‌هاى كودك به زنا، دانسته شده است.

٥- با اين تفاصيل آشكارا مى‌توان حكم ديدن فيلمهاى منافى عفّت در خانه و در ميان اعضاى خانواده، و همچنين نگاه به تصاوير منافى عفّت،