احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٥٢ - دوم - تغذيه، لذت و تندرستى است
دراين باره از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمودند:
«فضل خبز الشعير على البُر كفضلنا على النّاس، ما من نبيّ إلّاوقد دعا لأكل الشعير وبارك عليه، وما دخل جوفاً إلّاو أخرج كلّ داء فيه، وهو قوت الأنبياء وطعام الأبرار، أبى اللَّه أن يجعل قوت الأنبياء للأشقياء» [١].
«برترى نان جو بر نان گندم چون برترى ما بر مردم است، پيامبرى نبوده كه به خوردن جو نخوانده باشد و به آن بركت نداده باشد، و جو به درون كسى وارد نشده مگر اينكه درپى آن هر درد و بيمارىاى از آن رخت بر بسته باشد، و آن قوت انبياء و غذاى ابرار است، خداوند ابا دارد از اينكه غذاى انبيا را براى اشقيا و ستمكاران قرار دهد.»
٥- همچنين نيكو است گوشت گوسفند را برگزيند، زيرا روايت شده كه:
«كُلِ اللّحمالنضيج من الضأن الفتى أسمنه، لا القديد ولا الجزور ولا البقر» [٢].
«گوشت پخته چاقترين گوسفند جوان را بخور، نه گوشت خشك شده و نه گوشت شتر و نه گوشت گاو را.»
همچنين از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمودند:
«إنّ اللَّه عزّوجلّ اختار من كلّ شيء شيئاً (إلى أن قال): واختار من الغنم الضأن» [٣].
[١] - مستدرك الوسائل، ج ١٦، باب ٢، ص ٣٣٤، ح ٤.
[٢] - همان، باب ١١، ص ٣٤٥، ح ١.
[٣] - همان، ح ٢.