احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٥ - ٣ - عدل در مسؤوليت و پاداش

بلا ديده) نشانه‌اى روشن براى كسانى كه از عذاب دردناك مى‌ترسند به جاى گذارديم* و در (زندگى) موسى نيز (نشانه و درس عبرتى بود) هنگامى كه او را با دليلى آشكار به سوى فرعون فرستاديم،* امّا او با تمام وجودش از وى روى برتافت و گفت: «اين مرد يا ساحر است يا ديوانه»* از اين رو ما او و لشكريانش را گرفتيم و به دريا افكنديم در حالى كه در خور سرزنش بود* و (همچنين) در سرگذشت عاد (آيتى است) در آن هنگام كه تندبادى بى‌باران بر آنها فرستاديم.»

حديث شريف:

١- اميرمؤمنان، على عليه السلام فرموده‌اند:

«لَنْ يلقى جَزاءَ الشَّرِّ إِلَّا عَامِلُهُ، لَنْ يُجْزى‌ جَزَاءَ الْخَيْرِ إِلَّا فَاعِلُهُ» [١].

«به هيچكس كيفر شرّ داده نمى‌شود مگر به عاملان شرّ، و به هيچكس پاداش نيكو ارزانى نمى‌شود مگر به نيكوكاران.»

٢- همچنين آن‌حضرت فرموده‌اند:

«عَلى‌ قَدْرِ الْبَلَاءِ يَكُونُ الْجَزاءُ» [٢].

«بر حسب ميزان آزمايش، پاداش داده مى‌شود.»

رهيافت وحى: