احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٣٤ - ب - مسؤوليت عقل

گياهان و حيات وحش را متعلّق به يك نسل دانست، از اينرو زياده روى و اسراف در استفاده از منابع عمومى بدون اينكه به آيندگان بينديشيم، جايز نيست.

ب- مسؤوليّت عقل:

نخست: پدران بايد مسائل سودمند در دين فرزندان و مسائلى را كه فرزندان در آينده براى پيدا كردن راهشان در زندگى بدانها نيازمندند برايشان بياموزند.

دوّم: بايد پدران محوريّت آموزش خود، به فرزندان را آموزشهاى عقيدتى، اخلاق، احكام و آداب اجتماعى قرار دهند.

احاديث شريف مصاديقى تفصيلى در امر تربيت بدست مى‌دهند، كه ما را به موارد آموزشى ضرورى براى فرزندان رهنمون مى‌سازند.

حال به برخى از اين احاديث توجّه كنيد:

١- امام صادق عليه السلام مراحل تربيت فرزندان را اينگونه بيان كرده‌اند:

«دع ابنك يلعب سبع سنين، ويؤدّب سبعاً، وألزمه نفسك سبع سنين، فإن أفلح، وإلّا فإنّه لا خير فيه» [١].

«بگذار فرزندت هفت سال بازى كند، و هفت سال آداب را بياموزد، و هفت سال ديگر او را (، در مسائل زندگى) با خود همراه كن، پس اگر رستگار شد (كه خوب)، و گرنه در آن فرزند خيرى نيست.»