احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٦٨ - ١ - محبت و ارزشهاى مادى

١- محبّت و ارزشهاى مادّى‌

قرآن كريم:

١- (وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوْا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى‌ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) [١].

«و براى كسانى است كه دراين سرا [/ سرزمين مدينه‌] و در سراى ايمان پيش‌از مهاجران مسكن گزيدند و كسانى را كه به سويشان هجرت كنند دوست مى‌دارند، و در دل خود نيازى به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمى‌كنند و آنها را بر خود مقدّم مى‌دارند هرچند خودشان بسيار نيازمند باشند؛ كسانى كه از بخل و حرص نفس خويش بازداشته شده‌اند رستگارانند.»

حديث شريف:

١- پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از ياران خود پرسيدند:

«أيّ عُرى الإيمان أوثق‌

؟». «كداميك از پيوندهاى ايمان مستحكمتر است؟»

ايشان گفتند: خداوند و پيامبرش بهتر مى‌دانند، برخى نيز گفتند نماز برخى ديگر گفتند زكات و برخى ديگر روزه را و برخى ديگر حج و عمره وديگرانى جهاد را محكمترين پيوند ايمان پنداشتند. سپس پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله‌