احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤١ - نخست - تغذيه، پرهيزگارى و نيكوكارى
٤- همچنين مؤمنان بر سر غذا و پايان آن، به دعا مىپردازند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هرگاه دست مباركشان را به سوى غذا مىبردند، مىفرمودند:
«بسم اللَّه، بارك لنا فيما رزقتنا وعليك خلفه» [١].
«بنام خدا، ما را در آنچه روزيمان كردى بركت ده و طعامى جايگزين اين طعام بفرما.»
از امام صادق عليه السلام نيز نقل شده كه پساز غذا خوردن مىفرمود:
«الحمد للَّهالذي أطعمنا في جائعين، وسقانا في ظمآنين، وكسانا في عارين، وهدانا في ضالّين، وحملنا في راجلين، وآوانا في ضاجّين، واخدمنا في عانين، وفضّلنا على كثير من العالمين» [٢].
«سپاس خدايى را كه ما را در ميان گرسنگان روزى داد، و در ميان تشنگان سيراب ساخت و در ميان برهنگان پوشانيد و در ميان گمراهان هدايت كرد و در ميان پياده روان حمل كرد و در ميان غوغائيان پناه داد و در ميان رنج كشيدگان ما را خدمتكار داد و ما را بر بسيارى از مردم جهان برترى بخشيد.»
٥- از آنجا كه خوان غذا در مظانّ تبديل شدن به وسيلهاى براى فخرفروشى وغرور قرار دارد، مؤمنان بر سر آن چون بندگان مىنشينند تا غرور و تعصّب و خودخواهى را در خود بشكنند. اميرمؤمنان حضرت على عليه السلام دراين باره فرمودهاند:
[١] - مستدرك الوسايل، ج ١٦، باب ٥٢، ص ٢٧٩.
[٢] - همان، ج ١٥، باب ٢٦، ص ٢٧٥.