احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٨ - ١ - ارزش حيات

حال آنكه اگر جهانيان همگى به گفته فرزند آدم ابوالبشر به برادر خود مبنى بر اينكه «هرگز به قتل برادرش دست نخواهد گشاد» پاى بند باشند، بيگمان ميزان جرايم در جوامع به نسبت چشمگيرى كاهش خواهد يافت.

البتّه بايد گفت اين امر به هيچ وجه به معنى منع دفاع شخصى و يا تسليم شدن در برابر قاتلان و جنايتكاران نمى‌باشد.

٢- همانگونه كه دست زدن به كارهاى نيك و سبقت جويى در نيكيها امرى نيكو تلقّى مى‌شود، بايد از دست زدن به كارهاى نادرست و شوم جلوگيرى كرد. بديگر سخن در آستانه وقوع امر شوم و ناپسند، هيچگاه نبايد در انجام آن از ديگران سبقت جست. به عنوان نمونه: اگر جنگى وقوعش ناگزير باشد نمى‌بايست آغاز كننده آن بود، و يا اگر قتلى، ناگزير، به وقوع خواهد پيوست نبايد دست به آن آلوده ساخت، چون، قاتلان بار گناه خود و بار گناه مقتول به ناحق را تنها خود به دوش مى‌كشند.

٣- مرحله پيش از تصميم‌گيرى براى ارتكاب جرم مرحله‌اى مهم مى‌باشد. از اين رو بايد تمام عزم و اراده و تمام پيشينه‌هاى روحى، روانى و نيز تمام نيروى عقلانى خود را براى رويارويى با وسوسه‌هاى گمراه كننده شيطان و تلاشهاى پى‌گير نفس امّاره براى گمراه ساختن و منقاد كردن وجدانمان، دراين مرحله بكار گيريم.

از اين جهت بايد به امور زير اهميت دهيم:

الف- اشاعه فرهنگ احترام به زندگى و حيات در جوامع به هر وسيله‌