احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٥ - ١ - ارزش حيات

دوزخيان گردى. و همين است سزاى ستمكاران"* نفس سركش؛ كم‌كم او را به كشتن برادرش ترغيب كرد؛ (سرانجام) اورا كشت؛ و از زيانكاران شد.* سپس خداوند زاغى را فرستاد كه در زمين، جستجو (و كند و كاو) مى‌كرد، تا به او نشان دهد چگونه جسد برادر خود را دفن كند. او گفت:" واى بر من! آيا من نتوانستم مثل اين زاغ باشم و جسد برادرم را دفن كنم!؟" و سرانجام (از ترس رسوايى، و بر اثر فشار وجدان، از كار خود) پشيمان شد.* به همين جهت، بر بنى‌اسرائيل مقرّر داشتيم كه هركس، انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين بكشد، چنان است كه گويى همه انسانها را كشته، و هركس، انسانى را از مرگ رهايى بخشد، چنان است كه گويى همه مردم را زنده كرده است. و رسولان ما، دلايل روشن براى بنى‌اسرائيل آوردند، امّا بسيارى از آنها، پس‌از آن در روى زمين، تعدّى و اسراف كردند.»

حديث شريف:

١- از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه آن‌حضرت خطاب به محمّد بن مسلمة فرمودند:

«ألق كمّك على وجهك، وكن عبد اللَّه المقتول، ولا تكن عبد اللَّه القاتل» [١].

«آستين خود را روى صورت خود بگير، و بنده خداى كشته شده باش، نه بنده خداى قاتل.»

٢- از امام باقر عليه السلام روايت شده كه فرمودند:

«مَن قتل مؤمناً متعمّداً، أثبت اللَّه عزّوجلّ على قاتله جميع الذنوب وبرئ‌