دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٨٣ - نکوهش از دنیا طلبی
نکوهش از دنیا طلبی
یکی از مهمترین آموزههای دین در برخورد با دنیا این است که تمایلات
انسان در برخورد با دنیا را تعدیل نموده و آن را به نحو صحیحی هدایت نماید.
امام حسن علیهالسلام در این باره فرمود:
قال علیهالسلام:
من
طلب الدنیا قعدت به و من زهد فیها لم یبال من أکلها، الراغب فیها عبد لمن
یملکها، أدنی ما فیها یکفی و کلها لا تغنی، من اعتدل یومه فیها فهو مغرور و
من کان یومه خیرا من غده فهو مغبون و من لم یتفقه النقصان عن نفسه فانه فی
نقصان و من کان فی نقصان فالموت خیر له [١] .
امام حسن علیهالسلام فرمود:
(هر
که دنیا طلبد، زمینگیر آن شود و هر که چشم از آن برگیرد، در سودای آن
نیست که چه کسی آن را میخورد و آن کس که رغبت دنیا دارد، بندهی آن کسی
است که از دنیا بهرهمند است، کمترین چیزی که در آن است، کفایت کند و تمام
دنیا کسی را بینیاز نمیکند.
هر کس در دنیا دو روزش یکسان باشد، فریب
خورده است و هر کس که امروزش بهتر از فردایش باشد، زیان کرده است. و هر کس
به جستجوی نواقص نفسانی خود نباشد، در زوال است و هر کس در زوال باشد، مرگ
برای او بهتر است.)
(١) کنز العمال، ج ١٦، ص ٢١٤، ح ٤٤٢٣٦.