دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦٦ - حد مساحقه
حد مساحقه
کلینی رحمه الله با سند خود از محمد بن مسلم نقل کرده است:
از امام
باقر علیهالسلام و امام صادق علیهالسلام شنیدم که فرمودند:حسن بن علی
علیهالسلام در مجلس امیرمؤمنان علیهالسلام بود که گروهی آمدند و گفتند:ای
ابامحمد! امیرمؤمنان علیهالسلام را میخواهیم. فرمود:کارتان چیست؟ عرض
کردند:میخواهیم سؤالی بپرسیم. فرمود:بگویید سؤال شما چیست؟ عرض کردند:زنی
با شوهرش آمیزش کرده، و چون مرد از او فراغت یافته، زن برخاسته و با همان
شهوت خود با کنیزک باکرهای همبستر شده و با او مساحقه کرده و نطفه را در
رحم او افکنده و او آبستن شده است؛ اینک حکم آن چیست؟ فرمود:
این، سؤال
پیچیدهای است که تنها ابوالحسن علیهالسلام از عهدهی آن برمیآید. و من
پاسخ شما را میدهم؛ اگر درست بود، از خدا، سپس از امیرمؤمنان علیهالسلام
میدانم، و اگر اشتباه کردم، از خودم میباشد و امیدوارم که - به خواست خدا
- اشتباه نکنم:
ابتدا، سراغ آن زن میروند و از او مهرالمثل کنیز
باکره را میگیرند؛ زیرا با زایمان وی، بکارتش میرود. سپس او را حد [١]
میزنند؛ زیرا با این که شوهردار بود، آن عمل منافی را انجام داده است. سپس
انتظار میکشند تا نوزاد به دنیا آید و او را به پدرش - که صاحب نطفه باشد
- بسپارند. سپس آن کنیزک را [اگر با رضایت خود مساحقه کرده باشد] نیز حد
میزنند.
راوی میگوید:آن گروه از نزد آن حضرت رفتند و امیرمؤمنان
علیهالسلام را دیدند، و امیرمؤمنان علیهالسلام به آنان فرمود:با ابامحمد،
چه گفتوگویی داشتید؟ و آنان جریان را بازگو کردند، و امیرمؤمنان
علیهالسلام فرمود:اگر از من میپرسیدید، پاسخ من نیز بیش از آنچه فرزندم
گفته است، نبود. [٢] .
(١) مشهور فقهاء، حد مساحقه را صد تازیانه میدانند.
(٢) کافی ٢٠٢:٧، ح ١.