دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٦٥ - نماز، رازی میان پروردگار و بنده
نماز، رازی میان پروردگار و بنده
دیلمی میگوید:و امام حسن علیهالسلام میفرمود:
ای فرزند آدم! چه
کسی مثل توست، با این که پروردگارت میان خود و تو خلوت کرده است؛ هر زمان
بخواهی که نزد او بروی، وضو میگیری و در پیشگاهش [به نماز] میایستی، و او
میان خود و تو حجاب و دربانی قرار نداده است؛ نزد او از اندوهها و
درماندگی خود شکوه میکنی، و حوائج خود را از او میخواهی، و در کارهای خود
از او کمک میگیری؟!
و میفرمود:اهل مسجد، زائران خدا هستند، و بر کسی که به زیارتش رفتهاند بایسته است که به زائران خود ارمغان دهد.
و
روایت است که هر کس در مسجد آب بینی یا اخلاط سینه بیفکند، در قیامت در
چهرهی خود، خواری بیند. و مردم در مسجدها سه گروه بودند:گروهی در نماز، و
گروهی در تلاوت قرآن، و گروهی در یادگیری علوم، و اینک تبدیل شدهاند به
گروهی در خرید و فروش، و گروهی در غیبت دیگران، و گروهی در دشمنیها و
سخنان باطل.
و فرمود:آن که طرف قبله، آب بینی یا اخلاط سینه بیفکند، بداند که در حالی برانگیخته شود که آن را در چهرهی خود دارد.
و فرمود:خداوند متعال میفرماید:نمازگزار با من راز میگوید، و انفاق کننده در [عین]
بینیازیام به من وام میدهد، و روزهدار به من تقرب میجوید.
و فرمود:[چه بسا] دو نفر در یک نماز هستند، در حالی که میان ایشان در فضیلت ثواب، همچون فاصلهی آسمان و زمین است. [١] .
(١) ارشاد القلوب:٧٧.