دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١١ - تفسیر آیه ابرار
تفسیر آیه ابرار
در قرآن ٦ مورد پیرامون ابرار مطالبی بیان شد که سه مورد آن (سورهی
انسان، آیهی ٥، سورهی انفطار، آیهی ١٣ و سورهی مطففین، آیهی ٢٢) ان
الأبرار میباشد. امام مجتبی علیهالسلام در تفسیر این آیات چنین
میفرماید:
قال علیهالسلام:
کل ما فی کتاب الله عزوجل من قوله:
«ان الأبرار» فو الله ما أراد به الا علی بن ابیطالب و فاطمة و أنا و
الحسین، لأنا نحن ابرار بآبائنا و امهاتنا، و قلوبنا علت بالطاعات و البر و
تبرأت من الدنیا و حبها، و اطعنا الله فی جمیع فرائضه، و آمنا بوحدانیته، و
صدقنا برسوله [١] .
امام حسن علیهالسلام فرمود:
(هر کجا که در
کتاب خداوند بزرگ واژهی «ان الأبرار» «همانا خوبان» وجود دارد، سوگند به
خدا که جز علی بن ابیطالب و فاطمه و من و حسین منظورش نیست. زیرا ما (حسن و
حسین) به خاطر پدران و مادرانمان جزء ابرار هستیم و دلهایمان با اطاعت
پروردگار و نیکی به مرتبهای بالا و آگاهی و عرفان دست یافت. از دنیا و
دنیا دوستی (و دنیا پرستی) رو گردانده است. ما در تمام فرایض از خدا اطاعت
کرده و به وحدانیت او ایمان آورده و پیامبرش را تصدیق کردهایم.)
(١) ١- تفسیر نور الثقلین، ج ٥، ص ٥٢٦، ح ٢٧.
٢- کنز الدقایق، ج ١٤، ص ١٧٢، و ص ١٨٨.
٣- مسند الامام المجتبی علیهالسلام، ص ٥٢٥، ح ١٥.
٤- مناقب ابنشهرآشوب، ج ٤، ص ٢.