دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤١ - بیادبی مزمن
بیادبی مزمن
در کتاب «مدینة المعاجز» نوشته شده است:
مرد و زنی از اهل شام - در
مجلس معاویه علیه الهاویه - نزد امام حسن علیهالسلام بودند، آن مرد جسور
به امام علیهالسلام گفت: اگر در ادعای خود - امامت - راست میگوئی پس مرا
زن و زن مرا مرد کن؟.
امام علیهالسلام به غضب آمد و نگاه تندی به آن
مرد نمود و لبهای مبارک خود را حرکت داد، دعایی خواند که نمیفهمیدم. سپس
دوباره نگاهی به هر کدامشان نمود. در آن حال، مرد متوجه حال خود شد و سر به
زیر انداخت و دست خود را به صورت خود گرفته از آن مجلس خارج شد.
هنگامی
که با زن خود روبرو شد، زنش نیز گفت: من به صورت مرد شدم. آنها رفتند، بعد
از زمانی نزد آن حضرت برگشتند در حالی که فرزندی داشتند، به پیشگاه امام
مجتبی علیهالسلام تضرع و معذرت خواهی کردند و توبه نمودند، عرض کردند: ما
را به حالت اول برگردان.
آن حضرت دستهای مبارکشان را بالا برده و برای آنها این گونه دعا فرمودند:
اللهم ان کانا صادقین فی توبتهما، فتب علیهما و حولهما الی ما کان علیه.
پروردگارا؛ اگر این دو در توبه کردن خود صادق هستند، توبهی آنها را بپذیر و آنها را به خلقت اولیه خود برگردان.
پس بدون شک و شبهه آنها به حالت اول برگشتند [١] .
(١) مدینة المعاجز: ٢ / ٢٢ ح ٨٨٠، صحیفة الأبرار: ٢ / ١٦٨ ح ٥٠.