دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٢٨ - وصیت نامه حضرت فاطمه
وصیت نامه حضرت فاطمه
امام حسن مجتبی علیهالسلام روایت کرده است که وصیت مادرم فاطمه علیهاالسلام چنین بود:
هذه
وصیة فاطمة بنت محمد أوصت بحق أرطها [بحوائطها] السبع: العواف و الدلال و
البرقة و المبیت و الحسنی و الصافیة و ما لأم ابراهیم الی علی بن أبیطالب
علیهالسلام فان مضی علی، فالی الحسن بن علی علیهماالسلام و الی اخیه
الحسین صلوات الله علیه و الی الأکبر فالأکبر من ولد رسول الله صلی الله
علیه و آله و سلم.
ثم انی أوصیک فی نفسی و هی أحب الأنفس الی بعد رسول
الله صلی الله علیه و آله و سلم اذا أنا مت فغسلنی بیدک و حنطنی و کفنی و
ادفنی لیلا، و لا یشهدنی فلان و فلان و لا زیادة عندک فی وصیتی الیک، و
استودعتک الله تعالی حتی ألقاک، جمع الله بینی و بینک فی داره، و قرب
جواره، و کتب ذلک علی بیده. [١] .
(این وصیت فاطمه دختر محمد است وصیت
میکند دربارهی بوستانهای هفت گانهی خود، که عبارتند از: عواف، دلال،
برق، مبیت، حسنی، صافی، و نیز آن ملکی که در اختیار امابراهیم بود، همگی
را به علی بن ابیطالب علیهالسلام میسپارم. در صورتی که علی درگذشت، به
حسن بن علی علیهماالسلام و به برادرش حسین «صلوات خدا بر او» و سپس به
بزرگترین فرزند رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.
سپس در مورد خودم
وصیت میکنم «که عزیزترین جانها پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله و
سلم نزد من است» که: وقتی من مردم، مرا به دست خود غسل بده و حنوطم نما و
مرا شبانه کفن و دفن کن و فلان و فلان کس بر جنازهی من حاضر نشوند. و
اینکه از پیش خودت بر وصیت من نیفزایی و تو را به خدا میسپارم تا دیدارت
کنم، و خدا در خانه و قرب جوار خود من و تو را به هم برساند. این وصیت را
علی علیهالسلام به دست خویش نگاشت.)
(١) ١- بحارالأنوار، ج ١٠٠، ص ١٨٥، ح ١٤.
٢- مستدرک الوسایل، ج ٢، ص ٣٠٥، ح ٤ / ٢٠٤٣ و ج ١٤، ص ٥٦، ح ٨ / ١٦٠٩٣. (به نقل از مصباح الانوار، ص ٢٦٣).