دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٣٣ - گذشت امام حسن
گذشت امام حسن
خوارزمی میگوید:
شخص موثقی گفت:مروان بن حکم، حسن بن علی
علیهالسلام را ناسزا گفت و چون خاموش شد، امام حسن علیهالسلام فرمود:من
اثر گناه تو را پاک نمیکنم، و لیکن دیدار من و تو نزد خدا باشد که اگر
راست گفتی، خدا پاداش راستیات دهد، و اگر دروغ گفتی، خدا سزای دروغت دهد، و
خدا کیفر دهندهتر از من است. [١] .
و نیز میگوید:و نقل شده است:
یکی
از غلامان امام حسن علیهالسلام، گناهی کرد که کیفر داشت، و فرمود:تا او
را بزنند، و او گفت:مولای من! (و العافین عن الناس) [٢] ؛ و آن عفوکنندگان
[خطای] مردم.
فرمود:تو را بخشیدم.
غلام گفت:(والله یحب المحسنین) [٣] ؛ و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
فرمود:تو در راه خدا آزادی، و [نیز] دو برابر آنچه به تو بخشیدم نزد من داری. [٤] .
ابنعساکر با سند خود نقل کرده است:
مردی
که با علی علیهالسلام دشمنی میکرد، به مدینه آمد و درمانده شد و توشه و
مرکبی نداشت و از درماندگی خود، نزد یکی از اهل مدینه شکوه برد. او گفت:نزد
حسن بن علی علیهالسلام بشتاب. و آن مرد گفت:من به این وضع، جز در راه
[کینهی] حسن، و پدر حسن نیفتادهام. و به او گفته شد:خیری نمییابی مگر از
حسن علیهالسلام. و او [به ناچار] نزد امام حسن علیهالسلام آمد و از
درماندگی خود شکایت کرد، و امام حسن علیهالسلام دستور داد تا توشه و مرکب
به او بدهند، و او گفت:«خدا داناتر است که رسالت خود را در کجا قرار دهد» و
به امام حسن علیهالسلام گفته شد:کسی که تو و پدر تو را دشمن میدارد، نزد
شما میآید و شما به او توشه و مرکب میدهی؟! فرمود:آیا آبروی خد را در
برابر توشه و مرکبی، از او خریداری نکنم؟! [٥] .
(١) مقتل الحسین علیهالسلام:١٣١.
(٢) آل عمران، آیهی ١٣٤.
(٣) همان.
(٤) مقتل الحسین علیهالسلام:١٣١.
(٥) تاریخ ابنعساکر (ترجمة الامام الحسن علیهالسلام):١٤٩، ح ٢٥١.