دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٣ - اهل بیت حجتهای خداوند
اهل بیت حجتهای خداوند
خزار قمی با سند خود نقل کرده است:امام حسن علیهالسلام فرمود:
روزی
رسول خدا صلی الله علیه و آله در خطبهی خود، پس از حمد و ثنای خداوند،
فرمود:ای جماعت مردم! گویا [وفاتم نزدیک است و به سوی خدا] فراخوانده
میشوم و [باید] اجابت کنم، و من در میان شما دو گوهر گرانبها - کتاب خدا، و
اهل بیتم را - به جا میگذارم که اگر به آن دو تمسک جویید، هرگز گمراه
نشوید. پس از ایشان بیاموزید، و به ایشان یاد مدهید؛ زیرا از شما داناترند.
زمین از ایشان خالی نمیماند، و گرنه زمین، اهل خود را فروخواهد برد.
سپس
فرمود:خدایا! من میدانم که دانش [هدایت] نابود نمیشود و پایان
نمیپذیرد، و تو زمین خود را از حجت بر بندگانت خالی نمیگذاری؛ یا آشکار
است و پیروی نمیشود، و یا پنهان است و بینام و نشان؛ تا حجتت باطل نگردد،
و اولیائت پس از هدایت گمراه نشوند؛ که ایشان در شمار، کمترین و در منزلت
نزد خدا، برترینهایند.
و چون از منبر پایین آمد، عرض کردم:ای رسول
خدا! آیا تو خود، حجت خدا بر همهی خلائق نیستی؟ فرمود:حسن جان! خدا
میفرماید:«همانا تو بیمدهندهای، و برای هر مردمی، هدایت کننده است.» [١]
من، بیمدهندهام، و علی، هدایت کننده. عرض کردم:ای رسول خدا! این که
فرمودی:زمین از حجت خالی نمیماند؟ فرمود:آری، علی امام و حجت پس از من
است، و تو حجت و امام پس از اویی، و حسین علیهالسلام، امام و حجت پس از تو
است و.... [٢] .
(١) الرعد:٧؛ (انما أنت منذر و لکل قوم هاد).
(٢) کفایة الاثر:١٦٢.