یعقوبی می‌گوید:
روزی گذر امام حسن علیه‌السلام بر داستان‌سرایی که کنار در مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله، داستان می‌گفت، افتاد و به او فرمود:تو چکاره‌ای؟ او گفت:ای فرزند رسول خدا! من داستان‌سرایم. فرمود:دروغ می‌گویی، محمد صلی الله علیه و آله داستان‌سرا است؛ خدای سبحان فرمود:«داستان‌ها [ی پیامبران، و امم پیشین] را بگو» [١] گفت:من یاد آورنده‌ام. فرمود:دروغ می‌گویی، محمد صلی الله علیه و آله یادآورنده است؛ خدای سبحان فرمود:«پس [فطریات کمال‌بخش را به] یادشان آور. همانا تو، یادآورنده‌ای» [٢] گفت:پس من کیستم؟ فرمود:رنجبر بی‌بهره. [٣] .
دولابی با سند خود نقل کرده است:
حسن بن علی علیه‌السلام فرمود:خانمی با دو فرزند خود، خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و چیزی خواست. پیامبر صلی الله علیه و آله به او سه دانه خرما داد، و او به هر یک از فرزندان خود، یک خرما داد و خوردند. سپس فرزندان به مادر خود نگریستند و مادر، آن یک خرما را نیز دو نیم کرد، و به هر یک، نصف آن را داد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:به سبب مهری که به فرزندان خود ورزید، خدا نیز به او مهر ورزید. [٤] .
طبرسی رحمه الله نقل می‌کند:
امام حسن علیه‌السلام فرمود:هر گاه پیامبر صلی الله علیه و آله شیر می‌نوشید، می‌فرمود:خدایا! در آن، برکتمان ده، و از آن، فزونی‌مان بخش... و رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:آن دو (خرما، و شیر) گواراترند. و چون شیر می‌نوشید، مضمضه می‌کرد، و می‌فرمود:شیر، چربی دارد، و در حدیث دیگری آمده می‌فرمود:هر گاه شیر نوشیدید، مضمضه کنید؛ زیرا چربی دارد. [٥] .
مجلسی رحمه الله می‌گوید:
مولای ما امام حسن علیه‌السلام فرمود:همانا خداوند عزیز و باجلال، پیامبر خود را به بهترین ادب‌ها، تربیت کرد و فرمود:«گذشت پیشه کن و به نیکی فرمان ده و از نادانان رو برتاب» [٦] ، و چون فرمان او را دریافت، [باز] فرمود:«و آنچه را پیامبر به شما داد، آن را بگیرید، و از آنچه شما را بازداشت، بازایستید» [٧] ، و به جبرئیل فرمود:عفو چیست؟ گفت:این که با هر که از تو برید، بپیوندی، و به هر که تو را محروم کرد، عطا کنی، و از هر که به تو ستم کرد، گذشت کنی. پس چون پیامبر صلی الله علیه و آله، آن را انجام داد، خداوند به او وحی فرمود:«و حقا که تو را خلقی بزرگ است. [٨] ». [٩] .
مجلسی می‌گوید:
امام حسن علیه‌السلام فرمود:و [خدا] به وسیله‌ی پیامبر، عرب را عزت بخشید، و هر که را از ایشان خواست، بزرگی داد، و خدا فرمود:«و آن [مایه‌ی] یادآوری تو و امت توست. [١٠] ». [١١] .
در تفسیر منسوب به امام عسکری علیه‌السلام، آمده است:
حسن بن علی علیه‌السلام فرمود:محمد صلی الله علیه و آله و علی علیه‌السلام پدران این امتند. پس خوشا به آن کسی که به حق آنان، عارف، و در همه‌ی احوال، فرمانبرشان باشد که خدا او را از بهترین ساکنان بهشت خود قرار دهد، و با بخشش‌ها و خشنودی خود، او را سعادتمند کند. [١٢] .
و باز در همان تفسیر آمده است:
امام حسن علیه‌السلام فرمود:بر تو باد که به خویشان پدر و مادر دینی خود - محمد صلی الله علیه و آله و علی علیه‌السلام - نیکی کنی، هر چند نیکی به خویشان پدر و مادر نسبی خود را تباه کرده باشی، و مباد تو را که [نیکی به] خویشان پدر و مادر دینی خود را برای دست‌یابی به [نیکی به] خویشان پدر و مادر نسبی، از دست بدهی؛ زیرا سپاس خویشان پدر و مادر دینی، نزد پدر و مادر دینی - محمد صلی الله علیه و آله و علی علیه‌السلام -، از سپاس خویشان پدر و مادر نسبی، نزد پدر و مادر نسبی، سودمندتر است. اگر خویشان پدر و مادر دینی، نزد ایشان، از تو تشکر کنند، با کم‌ترین نظر عنایتی ایشان به تو، همه‌ی گناهانت - هر چند به پری میان فرش تا عرش باشد می‌ریزد. ولی با از دست دادن خویشان پدر و مادر دینی، تشکر خویشان پدر و مادر نسبی، نزد پدر و مادر نسبی، کوچک‌ترین سودی برایت نخواهد داشت. [١٣] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) اعراف:١٧٦؛ (فاقصص القصص).
(٢) غاشیه:٢١؛ (فذکر انما أنت مذکر).
(٣) تاریخ یعقوبی ١٣٦:٢.
(٤) الذریة الطاهرة:١١٩، ح ١٣٢.
(٥) مکارم الاخلاق:٢٠٢.
(٦) اعراف:١٩٩؛ (خذ العفو و أمر بالعرف و أعرض عن الجاهلین).
(٧) اعراف:١٩٩؛ (و ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا).
(٨) قلم:٤؛ (و انک لعلی خلق عظیم).
(٩) بحارالانوار ١١٤:٧٨ ح ٨.
(١٠) زخرف:٤٤؛ (و انه لذکر لک و لقومک).
(١١) بحارالانوار ١٧٣:٢٣.
(١٢) تفسیر المنسوب الی الامام العسکری علیه‌السلام:٣٣٠، ح ١٩٢.
(١٣) تفسیر المنسوب الی الامام العسکری علیه‌السلام:٣٣٤، ح ٢٠٤.