دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣٣ - جواب تسلیت یا هوشدار باش
جواب تسلیت یا هوشدار باش
مرحوم شیخ مفید به طور مستند از امام جعفر صادق علیه السلام آورده است:
یکی
از دختران امام حسن مجتبی علیه السلام وفات یافت؛ و عدّه ای از دوستان و
علاقه مندان آن حضرت، نامه تسلیتی برای آن بزرگوار ارسال داشتند.
امام
در جواب تسلیت آن ها، ضمن نامه ای چنین مرقوم فرمود: نامه تسلیت آمیز شما
نسبت به فوت دخترم به این جانب رسید؛ من این فاجعه را در پیشگاه خداوند
محسوب می دارم؛ و در هر حال راضی به قضا و قدر الهی خواهم بود؛ و در برابر
مصائب و بلاهائی که از طرف خداوند متعال می رسد، صبور و شکرگذار می باشم.
اگر چه داغ این گونه مصائب سخت و دلخراش است؛ ولی با اندک تحمّل و تدبّر، رنج این سختی ها آسان و ساده می گردد.
و
چون این فرزندان گُلی در باغ زندگی هستند که دست غدّار روزگار آن ها را بر
می چیند و کبوتر مرگ آن ها را می رباید؛ و عدّه ای دیگر را جایگزین و
جانشین آن ها می گرداند.
و هنگامی که روح از کالبدشان پرواز نماید، در
اردوگاه و لشکرگاه اموات سکونت می یابند؛ با همسایگانی که هیچ آشنائی و
دوستی با هم نداشته اند هم جوار می گردند.
اجسادشان بدون حرکت و بدون
روح در زیر خاک ها آرمیده است؛ و نه دید و بازدیدی دارند و نه کسی می تواند
با آن ها ملاقات و دیدار داشته باشد.
آنان دوستان و آشنایان را به غم
خود گرفتار کرده اند؛ و خود در منزلگاهی ابدی آرمیده اند، منزلی که بسیار
وحشتناک است؛ و به جز مور و خاک مونسی ندارند.
آری آن ها رفتند و در چنان مسکنی سُکنی گزیده اند؛ و دیگران نیز به آن ها ملحق خواهند شد، والسّلام.[١] .
(١) بحار الأنوار: ج ٤٣، ص ٣٣٦، ح ٦، به نقل از امالی شیخ مفید.