دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٤٨ - پاداش برآوردن حاجت مؤمن
پاداش برآوردن حاجت مؤمن
ابنعباس روایت کرده امام حسن مجتبی علیهالسلام در مسجد الحرام معتکف
[١] بود، در حال طواف یکی از شیعیان آن حضرت به او مراجعه نمود و گفت: ای
پسر پیامبر! من به فلانی بدهکارم اگر صلاح میدانی. قرض مرا ادا کن. امام
علیهالسلام فرمود: به خدای این خانه قسم چیزی نزد من نیست. شخص بدهکار
گفت: پس از او برای من مهلت بگیر، چون مرا به حبس تهدید کرده است.
امام
علیهالسلام طوافش را رها نموده و به دنبال آن شخص رفت. ابنعباس میگوید
به آن حضرت عرض کردم: آیا فراموش کردید که معتکف هستید؟.
قال علیهالسلام:
بلی
و لکن سمعت ابی یقول: سمعت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم یقول: من
قضی أخاه المؤمن حاجة، کان کمن عبد الله تعالی تسعة آلاف سنة، صائما نهاره و
قائما لیله [٢] .
امام حسن علیهالسلام فرمود:
(بلی میدانم، ولی
از پدرم شنیدم که میفرمود: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنید که
فرمود: هر کس برای برادر مؤمن خویش یک نیاز برآورده کند همچون کسی خواهد
بود که خدای بزرگ را نه هزار سال، عبادت کرده است. در حالی که روزها روزه و
شبها تا به صبح در حال عبادت باشد.)
(١) اعتکاف ماندن مدت زمان معینی (مثل دههی آخر ماه رمضان یا ایام البیض ماه رجب) در مسجد الحرام یا سایر مساجد و پرداختن به عبادت است به گونهای که در این مدت معتکف حق خروج از مسجد را ندارد.
[٢] ١ - بحارالانوار، ج ٩٤، ص ١٢٩، ح ٥.
٢- مستدرک الوسایل، ح ج ٧، ص ٥٦٥ ح ٣ / ٨٩٠٠ به نقل از عدة الداعی، ص ١٩٢ و ١٩٣، ط جدید.
٣- مسند الامام المجتبی علیهالسلام، ص ٦٧١، ح ٢ و ١.
٤- من لا یحضره الفقیه، ج ٢، ص ١٨٩ و ١٩٠، ح ٢١٠٨ کتاب الاعتکاف.