دانشنامه امام حسن علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨٣ - بی اعتنایی به بخشنامه عثمان و بدرقه اباذر
بی اعتنایی به بخشنامه عثمان و بدرقه اباذر
در دوران حکومت عثمان، اباذر از مبارزانی بود که با گوشزد کردن انحرافات
و کجرویهای عثمان (در مدینه) و معاویه (در شام) دست به مبارزهی سیاسی
گستردهای زد.
ابتدا عثمان و بنیامیه با تطمیع و تهدید خواستند او را
از صحنه بیرون کنند، ولی او تسلیم نشد، سرانجام عثمان او را به ربذه (وادی
بیآب و علف و بیسکنهای در شبه جزیرهی عربستان) تبعید نمود و اعلان کرد
کسی حق بدرقه نمودن اباذر را ندارد.
امام علی علیهالسلام، امام حسن و
امام حسین علیهالسلام و عمار یاسر از کسانی بودند که به این دستور اعتنا
نکرده و او را به سوی تبعیدگاهش بدرقه کردند. امام حسن علیهالسلام به
هنگام بدرقه خطاب به اباذر فرمود:
قال علیهالسلام:
یا عماه، لولا
أنه لا ینبغی للمودع أن یسکت و للمشیع أن ینصرف، لقصر الکلام و ان طال
الأسف، و قد أتی من القوم الیک ما قد تری، فضع عنک الدنیا بتذکر فراغها. و
شدة منها برجاء ما بعدها، و اصبر حتی تلقی نبیک صلی الله علیه و آله و سلم و
هو عنک راض [١] .
امام حسن علیهالسلام فرمود:
(عموجان! اگر نبود
این بیان که شایسته است بدرقه کننده ساکت نباشد و در موقع بدرقه کردن، سریع
برنگردد، بلکه بماند تا مسافر حرکت کند، سخن کوتاه میشد. هر چند که تأسف و
ناراحتی از فراق مسافر، همچنان بسیار زیاد بود.
عموجان، میبینی که
اینان با تو چه کردند؛ پس دنیا را به یاد رهایی از آن و سختی و ناگواریهای
آن را به امید پس از آن واگذار و چندان صبر کن، تا پیامبرت را که از تو
راضی است، دیدار کنی.)
(١) ١- الغدیر، ج ٨، ص ٣٠٠.
٢- المقتطفات، ج ١، ص ٢٧٧.
٣- بحارالأنوار، ج ٢٢، ص ٤١٢، و ص ٤٣٦.
٤- شرح ابنابیالحدید، ج ٨، ص ٢٥٣.
٥- روضهی کافی (ج ٨) ص ٢٠٧، ح ٢٥١.
٦- مسند الامام المجتبی علیهالسلام، ص ٣٩٦، ح ١.
٧- موسوعة المصطفی و العترة، ج ٥، ص ١٤٨.