معاويه با بيان گذشته خود اشاره مى‌كرد كه نخواهد گذاشت حسن عليه السلام پس از وى به خلافت برسد؛ يعنى در خصوص خلافت بعد از خود فكرى ديگر دارد و آن همان بود كه حسن عليه السلام را با سم شهيد كرد [٢] و راه را براى فرزند خود يزيد هموار ساخت.

معاويه با الغاى پيمان نامبرده مى‌فهمانيد كه هرگز نخواهد گذاشت شيعيان اهل بيت در محيط امن و آسايش به سر برند و كما فى السابق به فعاليت‌هاى دينى خود ادامه دهند و همين معنا را نيز جامه عمل پوشانيد. [٣]

وى اعلام نمود كه هر كس در مناقب اهل بيت حديثى نقل كند هيچ‌گونه مصونيتى در جان و مال و عرض خود نخواهد داشت‌ [٤] و دستور داد هر كه در مدح و منقبت ساير صحابه و خلفا حديثى بياورد جايزه كافى بگيرد و در نتيجه اخبار بسيارى در مناقب صحابه جعل شد [٥] و دستور داد در همه بلاد اسلامى در منابر به على عليه السلام ناسزا گفته شود (و اين دستور تا زمان عمر بن عبدالعزيز خليفه اموى «٩٩- ١٠١» اجرا مى‌شد) وى به دستيارى عمال و كارگردانان خود كه جمعى از ايشان صحابى بودند خواص شيعه على عليه السلام را كشت و سر برخى از آنان را به نيزه زده در شهرها گردانيدند و عموم شيعيان‌

[١] . يزيد مردى بود عياش و هوسران و دائم الخمر لباس‌هاى حرير و جلف مى‌پوشيد سگ و ميمونى داشت كه‌ملازم و همبازى وى بودند، مجالس شب‌نشينى او با طرب و ساز و شراب برگزار مى‌شد، نام ميمون او «ابوقيس» بود و او را لباس زيبا پوشانيده در مجلس شرابش حاضر مى‌كرد، گاهى هم سوار اسبش كرده به مسابقه مى‌فرستاد. «يعقوبى، ج ٢، ص ١٩٦؛ مروج الذهب، ج ٣، ص ٧٧»

[٢] . مروج الذهب، ج ٣، ص ٥؛ تاريخ ابوالفداء، ج ١، ص ١٨٣

[٣] . النصايح الكافيه، ص ٧٢، نقل از كتاب الاحداث‌

[٤] . روى ابوالحسن المدائنى فى كتاب الاحداث قال: كتب معاويه نسخة واحدة الى عماله بعد عام الجماعة: انى‌برئت الذمة ممن روى شيئا من فضل ابى‌تراب و اهل بيته كتاب النصائح الكافيه تأليف محمدبن عقيل چاپ نجف سال ١٣٨٦ هجرى، ص ٨٧ و باز النصايح الكافيه، ص ١٩٤

[٥] . النصايح الكافيه، ص ٧٢- ٧٣