امام هفتم از خلفاى عباسى با منصور و هادى و مهدى و هارون معاصر و در عهد بسيار تاريك و دشوار با تقيه سخت مى‌زيست تا اخيراً هارون در سفر حج به مدينه رفت و به امر وى امام را در حالى‌كه در مسجد پيغمبر مشغول نماز بود گرفته و به زنجير بسته زندانى كردند و از مدينه به بصره و از بصره به بغداد بردند و سال‌ها از زندانى به زندانى منتقل مى‌نمودند و بالاخره در بغداد در زندان سندى ابن‌شاهك با سمّ درگذشت‌ [٢] و در مقابر قريش كه فعلًا شهر كاظميه مى‌باشد مدفون گرديد.

امام هشتم‌

امام على بن موسى (رضا) فرزند امام هفتم كه (بنا به اشهر تواريخ) سال صد و چهل و هشت هجرى متولد و سال دويست و سه هجرى درگذشته است‌ [٣].

امام هشتم پس از پدر بزرگوار خود به امر خدا و معرفى گذشتگان خود به امامت رسيد و مدتى از زمان خود با هارون خليفه عباسى و پس از آن با پسرش امين و پس از

[١] . همان، ص ٤٧٦؛ ارشاد مفيد، ص ٢٧٠؛ فصول المهمه، ص ٢١٤- ٢٢٣؛ دلائل الامامه، ص ١٤٦- ١٤٨ وتذكرة الخواص، ص ٣٤٨- ٣٥٠

[٢] . ارشاد مفيد، ص ٢٧٩- ٢٨٣؛ دلائل الامامه، ص ١٤٨ و ١٥٤؛ فصول المهمه، ص ٢٢٢؛ مناقب ابن‌شهرآشوب، ج ٤، ص ٣٢٣ و ٣٢٧ و تاريخ يعقوبى، ج ٣، ص ١٥٠

[٣] . اصول كافى، ج ١، ص ٤٨٦؛ ارشاد مفيد، ص ٢٨٤- ٢٩٦؛ دلائل الامامه، ص ١٧٥- ١٧٧؛ فصل المهمه، ص ٢٢٥- ٢٤٦ و تاريخ يعقوبى، ج ٣، ص ١٨٨