كتابى كه اكنون از نظر خواننده مى‌گذرد، جزئى از طرحى است كه جهت معرفى تشيع درمغرب زمين در شرف تحقق پذيرفتن است. گرچه در قرن گذشته دانشمندان مغرب زمين مطالعات زيادى درباره جوانب مختلف اسلام و تمدن اسلامى انجام داده‌اند، اكثر اين آثار با نهايت تعصب و غرض انجام گرفته و كوشش در تحريف اسلام در آنها ديده مى‌شود.

وانگهى تقريبا تمام منابع اروپاييان در تحقيقاتى كه درباره اسلام انجام مى‌گيرد از منابع اهل تسنن است و هرگاه از قرآن و حديث و سيره نبوى و فقه و كلام سخن به ميان مى‌آيد معمولا مقصود همان نظر اهل سنت و جماعت است حتى اگر اين نظر نيز بيشتر تحريف يافته و مغرضانه بيان شده است.

درآثار موجود به زبان‌هاى اروپايى، تشيع به صورت يك فرقه فرعى معرفى شده و تمام ديد و علت وجودى آن به يك نزاع صرفا سياسى و اجتماعى تقليل يافته و كمتر به علل دينى كه باعث پيدايش شيعه گرديد توجه شده است. حتى در تحقيقات درباره شيعه به‌طور كلى باز سهم اساسى از آن اسماعيليه است و شيعه دوازده امامى حتى به اندازه مكتب اسماعيلى مورد نظر قرار نگرفته است.

شايد سوابق تاريخى مغرب زمين علت اصلى اين محدوديت باشد. غرب تاكنون دوبار با اسلام تماس مستقيم داشته است، با اعراب در اندلس و صقليه‌