حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام، وى فرزند ابوطالب؛ شيخ بنى‌هاشم، عموى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بود كه پيغمبر اكرم را سرپرستى نموده ودر خانه خود جاى داده و بزرگ كرده بود و پس از بعثت نيز تا زنده بود از آن حضرت حمايت كرد و شر كفار عرب و خاصه قريش را از وى دفع نمود.

على عليه السلام (بنا به نقل مشهور) ده سال پيش از بعثت متولد شد و پس از شش سال در اثر قحطى كه در مكه و حوالى آن اتفاق افتاد، بنا به درخواست پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله از خانه پدر به خانه پسر عموى خود پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله منتقل گرديد و تحت سرپرستى و پرورش مستقيم آن حضرت درآمد. [١]

پس از چند سال كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به موهبت نبوت نائل شد و براى نخستين بار در غار حرا وحى آسمانى به وى رسيد وقتى‌كه از غار رهسپار شهر و خانه خود شد شرح حال را فرمود، على عليه السلام به آن حضرت ايمان آورد [٢] و باز در مجلسى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله خويشاوندان نزديك خود را جمع و به دين خود دعوت نموده فرمود:

[١] . فصول المهمة، ص ١٤ و مناقب خوارزمى، ص ١٧

[٢] . ذخائر العقبى، (چاپ قاهرة، سال ١٣٥٦) ص ٥٨ و مناقب خوارزمى (چاپ نجف سال ١٣٥٨ هجرى) ص ١٦- ٢٢ و ينابيع المودة (چاپ هفتم) ص ٦٨- ٧٢